پَوڑیاں (of Life & Times)

 لنگدا ویلا لنگ جاوے گا

فیر رہ جانیاں یاداں

حسن جوانی، عشق معشوقی

پچھے کُج نئیں اُو بچنا

یاداں وچوں یاد آون گیاں

تیری کیتیاں ورتاں

چنگا مندا جو توں کیتا

اُوہیو لوگاں دسناں

پَیڑے ویلے جو کَم آیا

اُو یاد سُنہری حرفاں

جِس کسے دا تو مَندا کیتا

اُو دے وے لَکھ بلاواں

حالے وی وقت اے مَن لے کہنا

چھڈ دے پَلّا گُناہواں

ایس سفر دی پَوڑیاں چڑھ دے

کھَٹ لے لکھ دُعاواں

فیر نہ جا کے رَبّ نوں آکھیں

جے پھر اِک پھیرا لاواں

لنگدا ویلا آؤن والا اے

سوچ ذرا، رَبّ نوں کِیویں مناواں

اُٹھ مُکَرّما، کی بھروسہ

پَوڑیاں گِن دے، مُک جانیاں نے راہواں

اَزقلم: مُکَرَّم ذیشان عامر ڈار